Drie klanten vertellen, welke stappen zij hebben gezet.
Misschien herken jij jezelf in één van hun verhalen.
[ 01 ]
Ik sta niet langer op scherp!
Sinds hoe lang ik mij kan herinneren, heb ik altijd onder spanning gestaan. Heel perfectionistisch. Alles moest kloppen. Alles moest onder controle zijn.
Als kind deed ik ook teveel, was ik veel te verantwoordelijk. Een gedrag dat ik ook naar mijn volwassen leven heb meegenomen. Tijdens drukke periodes, zoals examens of deadlines, liep ik constant op de toppen van mijn tenen. En vaak ontplofte ik dan. Tegen mijn ouders. Tegen mijn partner en vrienden. Daarna voelde ik me schuldig en begon het hele verhaal opnieuw.
Ik had al van alles geprobeerd, om er vanaf te geraken: mindfulness, psychotherapie. Dat hielp tijdelijk. Maar diep vanbinnen bleef ik toch altijd de druk voelen.
Via een collega op werk kwam ik toen bij Patrik terecht. Hij ging direct naar de kern van mijn probleem. Al na twee sessies begonnen zaken in mij echt te bewegen. Vooral de regressie-therapie heeft bij mij heel veel goeds gedaan. Die drang in mij is eigenlijk helemaal weg. Ik kan het soms zelfs ook nog niet echt geloven, maar toch is het zo. Ik zal hier Patrik altijd dankbaar voor zijn. (Wendy C.)
[ 02 ]
Mijn zelfvertrouwen stond op min tien.
Na mijn echtscheiding was ik mezelf kwijt. Mijn vriendinnen zeiden al jaren dat mijn ex narcistisch was. Op het einde van mijn relatie geloofde ik vooral dat ik het probleem was.
Ik twijfelde aan alles. Aan mijn keuzes, aan mijn gevoel, aan mijn waarde, zelfs aan simpele beslissingen. En dat terwijl ik vroeger een heel zelfzeker, levenslustig iemand was.
Ik ben naar een psycholoog gegaan. Dat was helpend. Maar pas bij Patrik voelde ik dat er echt iets verschoof.
We hebben niet alleen mijn huwelijk besproken. We hebben ook gekeken, waarom ik ooit in dat verhaal gestapt ben. Dat was heel confronterend, maar tegelijk ook bevrijdend.
Ik sta nu op een punt in mijn leven, dat ik weer in mezelf durf geloven, en net zoals vroeger met veel goesting en vertrouwen doorheen mijn leven ga. (An W.)
[ 03 ]
Ik sta niet meer altijd ‘aan’.
Ik ben thuis opgegroeid als de oudste van twee kinderen. Ik als oudere broer de verantwoordelijke, en mijn jongere zus meer de losbol. Ik zorgde dat het thuis rustig bleef. Ik probeerde conflicten te vermijden en iedereen tevreden te houden.
Dat gedrag heb ik ook meegenomen in mijn relaties. Altijd alert. Altijd aanpassen. Altijd zorgen dat het niet escaleerde. Ik besef nu, dat mijn twee vorige relaties daardoor ook zijn stukgelopen.
Op een bepaald moment kwam ik in een online webinar Patrik tegen. Omdat hij daar al anders was dan ik had verwacht, geen zweverige aanpak, geen eindeloze gesprekken, heb ik me door hem laten coachen. Ik heb er nog geen seconde spijt van gehad.
Ik ben nu anders. Vandaag ben ik twee jaar in een stabiele relatie. Ik heb me net verloofd. Ik voel me niet meer verantwoordelijk voor alles en iedereen. Ik zorg nog wel voor anderen, maar ik zorg ook veel meer voor mezelf.
Patrik, grote merci. (Johan B.)